Burgerhulpverlener Debby: “Je doet gewoon wat je kunt”

/in /door

Het was een snikhete zomerdag in juni vorig jaar toen Debby op de A28 in de file stond. Terwijl ze genoot van een muziekje in de auto, viel haar oog op de vrachtwagen rechts van haar. De chauffeur had zijn raam open en zijn arm hing naar buiten. Wat een ontspannen ritje leek, veranderde in een fractie van een seconde in een noodsituatie toen de vrachtwagen langzaam de berm in schoot en tegen de vangrail tot stilstand kwam.

Toen Debby zag hoe de arm van de chauffeur slap over het portier hing, wist ze direct: dit is niet oké. Zonder na te denken zette ze haar auto stil, deed haar alarmlichten aan en begaf zich richting de vrachtwagen. Samen met een paar andere omstanders lukte het om de chauffeur – een jonge man van pas 22 jaar – uit de cabine te tillen en op de vluchtstrook te leggen.

Ondanks de aanwezigheid van zeven andere mannen, bleek Debby de enige te zijn die wist wat ze moest doen. Over dat moment zegt ze: “Ik vond het doodeng en dacht eigenlijk dat ik het helemaal niet kon, maar op dat moment dacht ik alleen maar: als ik iets kan doen, dan is het fijn.”

De felle zon en het hete asfalt, terwijl ze aan de kant van een drukke snelweg stonden, maakten de situatie chaotisch. Terwijl ze via de telefoon op de grond 112 aan de lijn hield, begon Debby met de borstcompressies. “Ik stond daar in mijn witte broek met mijn zonnebril nog in mijn haar. Je doet op zo’n moment gewoon wat je kunt en hoopt dat het genoeg is.”

Na ongeveer twee rondes compressies begon de jongen weer te bewegen en te ademen. Een agent in zijn vrije tijd nam de telefoon van haar over en ondersteunde haar met de woorden dat ze het supergoed deed. “Mijn sleutels, mijn telefoon en mijn tas  had ik in de haast aan vreemden afgegeven.”

Nadat de ambulance de zorg had overgenomen, bleef Debby met veel vragen achter. Ze besloot de volgende dag het transportbedrijf te bellen om te vragen hoe het met de chauffeur ging. Tot haar verbazing belde de jongen haar diezelfde middag nog op.  “Het was best bijzonder om iemand te spreken die je eigenlijk niet kent, maar wiens leven je wel hebt aangeraakt. Hij was enorm dankbaar.”

De chauffeur vertelde dat hij zich niets meer van het incident kon herinneren, maar dat hij inmiddels weer thuis was uit het ziekenhuis. Voor Debby was dit het ultieme bewijs dat haar beslissing om jaren geleden een reanimatiecursus te volgen, de juiste was.

Debby hoopt dat haar verhaal anderen inspireert om ook een cursus te volgen, zelfs als ze zich onzeker voelen. “Toen ik de keuze maakte voor de cursus, dacht ik: het maakt niet uit wat je doet, álles is beter dan niets doen. Zonder die kennis had ik daar nu met lege handen gestaan.”

Dit verhaal is gebaseerd op de persoonlijke ervaringen en kan subjectief zijn. De informatie in dit verhaal is niet noodzakelijkerwijs representatief voor andere situaties of ervaringen.

 

Ook een reanimatiecursus doen in Woerden? Cursussen – Hartslag Woerden

Een actie opzetten om een AED in de buurt te krijgen, inclusief een gratis cursus voor 6 personen? Een AED voor jouw buurt

Impact maken in je eigen buurt

/in /door

Toen Abeba (19) vanuit haar opleiding de opdracht kreeg om “impact te maken”, greep ze deze kans om haar eigen buurt veiliger te maken. “Je mocht eigenlijk alles kiezen, alles doen wat je wilde om dat te behalen,” blikt ze terug. Daar ontstond het idee om eindelijk een reanimatiecursus te organiseren waar de buurtvereniging al langer over sprak.

Haar vader maakt deel uit van het bestuur van die vereniging en ze hebben ook al een door de buurt gefinancierde AED aan de muur. “Alleen we hadden nog geen cursus.” Het organiseren van de cursus was een taak die al bij haar vader terecht was gekomen vanuit de buurtvereniging maar stond nog niet heel hoog op de to-do lijst. “Nadat ik die opdracht had gekregen, dacht ik: dan kan ik dat wel gaan organiseren.”

In de buurt waar kleine buurtvereniging ‘De Boomgaard’ actief is, gingen dertien mensen op cursus. “Voor deze buurt is de dekking burgerhulpverleners nu echt goed. Er is altijd iemand thuis die kan handelen.” Abeba mobiliseerde haar buren via WhatsApp en mail: “Ik begon met inventariseren wie er aan mee wilde doen. Dat ging best snel. Binnen twee weken had ik iedereen bij elkaar.”

Abeba hoopt met haar verhaal anderen te motiveren ook een reanimatiecursus te organiseren: “Het valt best wel mee: Je mailt een aantal mensen en het is eigenlijk zo geregeld.” Dat bevestigt ze in haar gesprek: “Ik denk dat heel veel mensen het idee van het doen van zo’n cursus ook best spannend vinden…” Er komt immers ook een nieuwe ‘verantwoordelijkheid’ bij als je weet hoe te handelen, maar ze denkt dat niemand zich daarvoor zou moeten afschrikken. De winst de je behaald met deze skills zijn meer waard. Zelf zou ze er altijd op afgaan als er een melding via HartslagNu binnenkomt. En: “Mocht het ooit nodig zijn, dan is er nu altijd iemand in de buurt die weet wat te doen.” De kosten vielen volgens haar en de andere deelnemers “best wel mee, voor iets wat zo belangrijk is.”

De cursus zelf werd als positief en leerzaam ervaren. “Ik vond het oprecht echt heel leerzaam en indrukwekkend, om te zien hoe het nou echt gaat. Je hebt altijd wel zo’n idee dat het gewoon een beetje drukken is op die borst — zeker als je series kijkt — maar dit is wel echt anders. Iedereen vond het fijn dat ze het nu konden en dat het leerzaam was.”

Tot slot geeft Abeba het volgende mee: “Ik hoop dat mensen denken, kijk, een buurtbewoner die dit zelf georganiseerd heeft en in de buurt zegt: het is niet zo moeilijk of duur om dit te organiseren. Het is niet zo moeilijk om het te regelen. Ik hoop dat dat mensen aanzet”

Wil je meer info? Check https://hartslagwoerden.nl/cursussen-rev/ voor lokaal georganiseerde cursussen en/of kijk op https://www.buurtaed.nl/ en krijg een cursus voor 6 personen aangeboden bij het succesvol organiseren van een actie voor een Buurt AED!

Een Buurt-AED: Samen voor snellere hulp in Woerden

/in /door

In Woerden groeit het besef hoe belangrijk het is om altijd een AED in de buurt te hebben. Paul, een betrokken buurtbewoner en burgerhulpverlener, deelt zijn verhaal over de aanschaf van een buurt-AED. Met deze ervaring wil Hartslag Woerden andere buurten inspireren om ook de handen ineen te slaan.

Het idee voor een buurt-AED ontstond na een ervaring die Paul meemaakte als burgerhulpverlener via HartslagNu waarbij hij ’s avonds werd opgeroepen voor een reanimatie in de buurt. “Ik was de eerste ter plaatse. En ik had die dag goed geoefend tijdens een reanimatietraining, dus ik kon meteen handelen,” vertelt hij. Samen met een collega en de hulpdiensten werd er snel en adequaat opgetreden. Die gebeurtenis zette hem aan het denken: de dichtstbijzijnde AED hing eigenlijk te ver weg…

Paul startte een inzamelingsactie via BuurtAED.nl, een platform van de Hartstichting. Via BuurtAED zijn kosten voor een buurt-AED inclusief vijf jaar onderhoudscontract en reanimatiecursus voor zes personen: €1.695. Met behulp van flyers en persoonlijke benadering werd het verhaal gedeeld en al snel stroomden de donaties binnen. “Binnen drie dagen hadden we het geld bij elkaar. Het ging echt ontzettend snel, iedereen was enthousiast en wilde bijdragen,” zegt Paul. 

Na de inzameling werd de AED besteld en opgehangen op een centrale plek in de wijk: aan de muur van Paul zijn woning. Hij regelde zelf de installatie, maar merkt op dat dit voor minder handige buurtgenoten wel een puntje kan zijn. “Je moet wel stroom aanleggen, en als je dat niet zelf kunt, moet je daar iemand voor regelen. Dat zijn extra kosten en geregel waar je rekening mee moet houden.” Het onderhoud is verder geregeld via een vijfjarig contract: “Nieuwe elektroden (‘pads’) en batterijen worden automatisch geleverd als het nodig is, en als de AED gebruikt wordt, krijg je een vervangend exemplaar. Dat zit allemaal in het contract.” Na vijf jaar moet er opnieuw naar het onderhoud gekeken worden, maar Paul is optimistisch: “Als het zover is, doen we gewoon weer een inzamelingsactie. Iedereen begrijpt het belang, zeker als je bedenkt: je hoeft er maar één leven mee te redden en het is al goud waard.”

De AED is inmiddels meerdere keren opgehaald voor een melding, maar nog niet gebruikt. Toch geeft het een veilig gevoel: “Hij is er, voor het geval dát. En als je bedenkt dat veel AED’s in Woerden binnen hangen, bijvoorbeeld in scholen of bedrijven die ’s avonds dicht zijn, dan besef je pas echt hoe belangrijk een 24/7 toegankelijke AED buiten is.” Paul sluit af met een boodschap aan andere buurten: “Het is makkelijker dan je denkt om samen een AED te regelen. En het is niet alleen voor een ander, maar ook voor jezelf en je naasten.” 

Wil je meer info? Check BuurtAED.nl of onze informatiepagina.

Ervaring: “Je denkt niet na, je doet gewoon wat er gedaan moet worden, op de automatische piloot”

/in /door

Twee jaar geleden werd Linda (niet de echte naam), toen nog werkzaam als zelfstandig sportmasseur en in een tandartspraktijk, onverwachts geconfronteerd met een reanimatie tijdens een basketbalwedstrijd van haar jongste zoon. Haar man zakte plotseling in elkaar op het veld in de sportzaal. Linda handelde snel en begon, met hulp van haar zoon en omstanders, met de reanimatie. Dankzij hun snelle optreden en de hulp van de brandweer, die snel ter plaatse was, kon haar man worden gestabiliseerd en naar het ziekenhuis worden gebracht.

Linda beschrijft de ervaring als zeer intens en emotioneel, vooral omdat haar zoon alles zag gebeuren. “Het was een heftige ervaring, maar ik ben blij dat ik kon helpen,” zegt zij. Deze gebeurtenis onderstreept het belang van snel handelen en de beschikbaarheid van AED’s bij sportevenementen. Dankzij de juiste kennis, onder andere over ‘Gaspen’, en hulpmiddelen kon een leven worden gered. Samen met haar zoon heeft Linda haar man op de rug gedraaid en is begonnen met de reanimatie. Zij is door omstanders geholpen met de reanimatie waardoor zij haar handen vrij had voor de beademing en het aansluiten van de AED. Nog op de vloer van de sportzaal kwam haar man weer bij waar zij en haar zoon meteen een gesprek met hem probeerden aan te gaan, wat best emotioneel geweest is. Gelukkig herkende haar man verschillende mensen en hij wist zelf meteen te vertellen waar de autosleutel was, geruststellend want “dan was het in zijn hoofd tenminste in orde!”, zei Linda.

Op het moment zelf handelde Linda puur op instinct. “Je denkt niet na, je doet gewoon wat er gedaan moet worden, op de automatische piloot” vertelt ze. Pas later kwamen de emoties, vooral toen hij zag hoe haar zoon reageerde. Haar zoon, die toen vijftien was, bleef kalm en hielp zijn moeder enorm tijdens de reanimatie. “Ik ben trots op hoe hij heeft gehandeld,” voegt ze toe. Naast haar zoon zijn ook andere omstanders vliegensvlug te hulp geschoten.  

Gelukkig gaat het nu goed met haar man: na een periode van revalidatie is hij weer helemaal de oude. Linda verteld dat ze zich door de ervaring goed realiseert hoe fijn het is dat je iets kunt betekenen op zo’n moment, “dat je weet hoe je moet handelen”.

Ze wil anderen, die in een soortgelijke situatie terechtkomen, meegeven om kalm te blijven en snel te handelen. “Volg een reanimatiecursus en zorg dat je weet waar de dichtstbijzijnde AED is,” adviseert zij. “En vergeet niet dat je nooit alleen bent. Er zijn altijd mensen die willen helpen. Samen kunnen we levens redden.” Linda was altijd al alert op haar omgeving gezien haar ervaring in de duiksport en zou iedereen willen meegeven af en toe eens om je heen te kijken: weet jij bijvoorbeeld waar de dichtstbijzijnde AED hangt? “Het heeft me ook gemotiveerd om anderen aan te moedigen een reanimatiecursus te volgen. Je weet nooit wanneer je die kennis nodig hebt,” zegt Linda. Tegenwoordig is Linda, naast haar activiteiten bij de duikvereniging, ook actief als vrijwilliger bij de lokale EHBO-vereniging. Verder heeft het hele gezin van Linda een reanimatie en AED cursus gevolgd. “Ik vind het belangrijk om mijn kennis up-to-date te houden en anderen te helpen zich ook voor te bereiden op noodsituaties. Het geeft me een geruststellend gevoel dat ik weet wat ik moet doen als er iets gebeurt.”, aldus Linda.

Deze persoonlijke ervaring onderstreept hoe cruciaal het is om voorbereid te zijn op noodsituaties. Stichting Hartslag Woerden zet zich in om meer mensen te trainen in reanimatie en ervoor te zorgen dat AED’s beschikbaar zijn op zoveel mogelijk locaties. Dankzij deze inspanningen en de enorm moedige acties van mensen zoals Linda en haar gezin, kunnen we levens redden.

Dit verhaal is gebaseerd op de persoonlijke ervaringen van Linda en kan subjectief zijn. De informatie in dit verhaal is niet noodzakelijkerwijs representatief voor andere situaties of ervaringen.

RPL interviewt Anita Bakker

/in , /door
Lees meer

Verslag van reanimatie oproep 2

/in /door

Op vrijdagochtend is Nico thuis aan het wakker worden met een kop koffie als er een oproep komt via Hartslag.
Even zoeken waar het geluid van is (nog nieuw) maar al snel schoenen aan en jas en de fiets pakken voor de inzet.
Het is gelukkig niet al te ver fietsen.
Het blijkt om een flatgebouw te gaan waarvan de deur is afgesloten.
Er gaat net iemand uit, dus snel naar binnen en naar het juiste huisnummer. Er is nog een opgeroepen hulpverlener die mee naar binnen gaat.
Daar aangekomen blijkt dat er al een buurman aan het reanimeren is.
Het slachtoffer, een man, ligt wat ongelukkig, dus met elkaar zorgen voor een betere positie.
Alle professionele hulpverleners zijn snel ter plaatse, dus de aanwezigheid is deze keer kort.
Omdat het erg druk is binnen vertrekken de hulpverleners weer naar huis.
De politie biedt ze nog nazorg aan en bedankt ze voor hun inzet.
Later blijkt dat ondanks alle hulp het slachtoffer het niet heeft gered.
Voor Nico was dit de tweede inzet in korte tijd!
Hartelijk dank hiervoor!!

Verslag van reanimatie oproep

/in , /door

Op zaterdagmiddag laat mevrouw C. haar hondje uit als zij langs een voortuin loopt waar zij een man op zijn buik ziet liggen.
Dat ziet er niet gewoon uit. De man draagt sportkleding en reageert niet als zij hem aanspreekt.
Er komt nog een dame aan en zij belt desgevraagd 112 voor een ambulance.
Zodra er contact is met de meldkamer, start de meldkamer ambulance de begeleiding van de twee hulpverleners ter plekke.
Het is voor mevrouw C. 20 jaar geleden dat zij haar laatste reanimatietraining deed. Ze is erg dankbaar met de hulp van de meldkamer. Aan de slag!
Meneer moet op zijn rug gedraaid worden zodat gestart kan worden met borstcompressie. Het gezicht van het slachtoffer is niet schoon en er zijn geen hulpmiddelen. De eerste hulp blijft daarom beperkt tot borstcompressies.
Er komt een fietser aan met zijn kind achterop. Ook hij wil helpen.
De politie arriveert: helaas geen AED in de auto.
De ambulance komt nu ook aan, sluit het slachtoffer aan en neemt de reanimatie over.
De politie ontfermt zich over mevrouw C. Ze heeft een ontzettend dappere daad verricht. Ee
De volgende dag belt de politie met mevrouw C. Hoe kijkt zij terug op de vorige dag, heeft zij kunnen slapen? Misschien goed om de huisarts te raadplegen voor hulp bij nazorg. Een reanimatie gaat je niet in de koude kleren zitten.
Mevrouw C. realiseert zich hoe ontzettend belangrijk het is om bijgeschoold te zijn in reanimatievaardigheden.
Voor haarzelf én voor degenen die zij wil kunnen helpen.
De bijscholing heeft zij inmiddels met goed gevolg volbracht bij Stichting Reanimatie Woerden. Ook heeft zij besloten zich aan te melden bij www.hartslagnu.nl
Opdat zij ingezet kan worden mocht dit nog een keer nodig zijn.

Mevrouw C: Hartelijk dank!